Assalamualaikum.
Yeah, dah lama jugak aku tak ber-blogging macam dulu. Makin malas nak menaip. Lagipun, tahun ni aku sibuk sangat dan sangat! Bulan April serious full dengan activity sekolah. Kawad formasi and hari kantin. Dua je? Yelah memang lah dua activity je tapi nak kawad tu pikir sehari practise lepastu esoknya terus bertanding. Gitu? Amboi! Aku practise tak silap dalam 2 minggu kot. Well kita orang pengakap laut memang setail kehkeh. Practise-nya tak de la banyak mana pun. Kita orang kawad enjoy. No stress no! Then hari kantin yang ughhh. Stress tahap... Taktahu la nak habaq lagu mana. Okay then, bulan Mei ni pulak... Bulan apa eh? Hihi. Jangan lupa tau :P cehceh tipu je. Bulan ni lagi banyak activity. Banyak sangat sampai buat aku tak cukup tidur!!! Exam dan hari guru. Woi exam tu woi. Study belum lagi ni. Minggu depan woi :( Lepastu cuti. Tapi.. cuti ada kelas tambahan. Oh dem! I like!
Act, nak luangkan sikit masa dengan blog hari ni. Rindu tau.. Banyak benda nak cerita tapi harini nak cerita pasal bangla yang tak guna tu. Okay camni. Bulan lepas birthday dia so aku pun dengan baik hati belikan dia hadiah dengan my beloved Parhana. Belikan dia satu t-shirt superman. Aku minat gila weh t-shirt tu :( Lepastu letakkan dalam birthday's bag and satu card. Card tu tulis la macam2. Em rasa menyesal gila... Time tu excited gila nak bagi hadiah tu tau. Then, Parhana bagi lah hadiah tu dekat dia esoknya. Birthday dia hari jumaat. Johor kan jumaat cuti so tak dapatlah nak bagi dia dekat sekolah. Parhana kan jiran dia so senang nak bagi. Then malam birthday dia tu, dia on wechat. Dia tulis dekat moment dia thanks siapa yang wish blablabla. Lepastu Parhana wechat dia. Tanya dia, dia dah cakap thanks dekat aku ke belum. Lepastu dia kata dah. Hahahaha tahu tak dia sebenarnya tak cakap pun dekat aku THANKS. Lol. Parhana tanya aku, dia cakap thanks ke? Aku blur. Aku cakaplah manada. Then Parhana maki2 dia sebab dia tipu Parhana. Dia tak balas pun weh! Aku reda kan lah kemarahan Parhana tu. Sekali Bihah pun tau! Habis dua2 marah. Aku rileks kan dorang. Aku sedihlah jugak sebab dia buat camni. Marah pun sama.
Tapi apa aku boleh buat?
Masa hari rabu minggu depannya. Parhana nak cakap something dengan aku. Aku pun tak sabar tau.. Tapi Parhana kata dia tak sanggup nak cerita. Aku paksa dia tapi dia taknak cakap. Lepastu pergi kelas Bihah. Parhana cerita dekat Bihah then suruh Bihah cerita dekat aku. Baiknya Parhana... Lepastu kat kelas Parhana macam tak boleh duduk diam. Hati dia tak tenang. Banyak buku dia tertinggal sebab fikirkan benda tu. Waktu rehat, Bihah cerita dekat aku. Rupanya.. masa birthday bangla tu.. Malam tu.. Dia oncall dengan classmates dia, perempuan. Budak tu minat dia. Dia melayan budak perempuan tu. Bagi harapan em teruknya. Lepastu aku fikir balik.. Kalau camtu kenapa sampai tak boleh balas wechat Parhana. Kenapa tak ucap thanks dekat aku? Kenapa boleh habiskan free call dengan budak tu. Why... Aku ni siapa lah bagi dia kan.. Nak tahu sambungannya? Hehe next entry!
Babai :D
Hi, mucho. Assalamualaikum.
Kawan?
Hahahaha. Kawan ni ada banyak. Satu, kawan baik. Dua, kawan rapat.
Tiga, kawan biasa dan empat, kawan makan kawan. Sekarang ni, famous
sangat dengan istilah kawan makan kawan. Walhal, tak tahu pun apa maksud
kawan makan kawan tu ok then buat macam tahu. Mai sini cheq nak habaq.
Kawan makan kawan tu contoh; si A kawan dengan si B. Rapat and suka
share rahsia, masalah or something lah. Then, si B tu cerita lah
keburukan si A dengan si C. Sepatutnya sebagai kawan kita tak payahlah nak bukak aib kawan kita sendiri dekat orang lain. Sebenarnya, tak ada istilah kawan makan kawan pun. Tak payah ada pun tak apa sebab benda tu tak penting. Yang penting, kita jaga hati orang lain. Sebab bukan kita aje yang ada perasaan. Semua orang ada. Allah ciptakan semua hambanya berperasaan. Kita semua sama aje tak ada beza.
Hahaha. Habis lah kisah pasal kawan. Malaih aku nak cerita macam-macam.
Nanti tak setop setop.
Okay start masuk tahun ni, aku tak ada crush. Aku pelik. Sangat pelik. Mungkin belum ada atau pun terus tak ada. Perasaan aku ni macam aishhhhh lain bebeno. Tak ada siapa yang menarik hati aku sekarang ni. Yang handsome ramai tapi tak tersangkut pun. Hm. Bosan sebenarnya tak ada crush ni. Hehe *gatal* sebab kan, kalau ada crush, automatik kita akan semangat nak pergi sekolah. Sebab, nak jumpa crush. Ni tak, pergi sekolah sebab nak belajo. Stress lah dan bosan sangat sangat sangat. Eh engkorang yang tak ada crush ni tak bosan ke? Tak best lah weh cemni. Crush satu weh, satu pun jadi lewww. Hahaha.
Tadi aku jumpa ex-crush. Ex je ok, haih. Bahagia je dia hm.
Terjumpa bukan sengaja ngendap ngendap tengok dia. Masa terjumpa tu, jantung aku laju macam kereta api. Fuhhhh, dengan sepantas kilat, cewah! Aku terus toleh kiri sebab dia ada belah kanan. Hm buat macam tak nampak. Dia dah makin handsome. Untung sangat. Tapi apakan daya, aku tak sesuai untuk dia sebab dia nak pompuan baik aje. Nak banding kan dengan aku? Beza. Nak cari yang baik dalam diri aku ni payah gila. Sebab yang jahat belambak. K sambung balik. Aku pun buat dek je lah kan. Nasib baik time tu waktu pjk aku dah nak habis then waktu pjk dia dah start. So, dia main bola dan aku ajak kawan aku masuk kelas. Sebenarnya, aku tak suka sangat orang ejek aku panggil nama dia. Annoying sangat. Bukan apa, aku tak nak dia pikir yang aku ni obses sangat dengan dia. Haih, cukuplah aku menderita tahun lepas. Jangan tambah masalah aku lagi sudah ye.
Yeay dah habis dah! Tu je yang aku nak share. Sharing is caring ok. Hihi ok #PrayForMH370. Semoga mereka selamat. Amin..
Thursday, 30 January 2014 | 23:33 | 0comments
Oh yeah, happy new year! Padahal dah lambat sebulan. Esok dah masuk bulan Febuary. Anyway, tahun baru ni start lah azam baru kan even azam tahun lepas tak terjadi pun. Em nak buat macam mana. Manusia selalu lalai dan lupa dengan diri masing masing bila dah temui kebahagiaan dalam diri sendiri. Contoh; bila dah kaya, lupa masa susah. Bila dah berjaya, lupa masa gagal. Bila dah hensem/cantik, lupa masa hodoh. Em tulah orang kata manusia cepat lupa. Kan? Yelah, aku pun selalu jugak lupa. Lupa bangun awal waktu cuti padahal hari-hari nak pergi sekolah bangun awal. Kehkehkeh, macam-macam lah. Biasa lah "manusia". Kita ni tak perfect so selalu buat silap kan.
Masa first day masuk sekolah, 1 January 2014. I feel bad. Aku rasa aku ni teruk sangat sebab entahlah, tak rasa happy langsung. Apa masalah aku entah. Aku tengok kawan kawan aku happy lah. Gelak gelak, bergurau bagai semua lah. Aku tak rasa pun nak buat benda alah semua tu. Haish, mood aku down gila. Asal entah. Tak syok gila. Dah lah guna kasut sekolah yang aku tak suka tu em. Ni semua salah cikgu. Konon nak suruh pakai kasut kulit lah apalah. Aku pun beli lah satu kasut kulit and satu kanvas. Tapi kanvas tu zaman bila entah punya. Em benci gila! Tu semua sebab nak berjimat punya pasal ah. Sekali naik sekolah, tengok ramai gila pakai kasut kanvas je. Wtf baik aku beli kasut kanvas je. Membazir bak hang. Eeee taik sungguh.
Aku cerita lah dekat bonda dan akak ku tersayang. Ibu aku kata "orang kata degil blablabla". Akak aku kata "tulah haritu nak beli sangat. cikgu suruh lah apalah" Aku dengan cewwwdihnya cakap kat ibu nak beli kasut baru em em em. Ibu kata tunggu kasut tu bocor. Ha amik kau. Macam mana nak bocorkan dow. Aku nak je amik gunting pastu gunting gunting biar terus takde tapak. Hahaha. Tapi ibu aku kata jugak, bersyukur lah ada kasut daripada tak ada. Pakai je dulu kasut tu, Kalau bocor baru beli kasut baru. Em tadi tu aku ringkas kan je. Yelah kan, aku bersyukur dan aku harap kasut tu cepat bocor. Amin. Teruk kan perangai anak puan hairita yang bongsu dan paling comel ni. Kehkehkeh mohon hulur baldi, mangkuk dan seumpamanya.
Anyway, sekarang aku dah beransur pulih. Ceh puihhh. Happy jugak ah dari takde. Seb baik ada kawan kawan yang aku sayang. eqin, bihah and syira yang selalu ada di sisiku dan di hatiku amboiii. Hahaha kk happy chinese new year!
|
>
Diary
About
Link
Stuff
Meet The Owner
I'am just a normal girl like other
Name : Nurul Ainina Husna
Nickname : Nina
Age : 15 on 27th May
Daughter of : King Ahmad and Princess Hairita
Falling in love with : Hairul Azreen
Contact : Facebook
Twitter
Facts:
 Two sister two brother and me
 Height is 151 cm
 Likes sleeping and eating
 Hairzreeners
 Blur
 Nerd
 I love my Captain.
 Saya tak reti nak memujuk orang yang merajuk
Likes + Loves :
 Allah S.W.T and Prophet Nabi Muhammad S.A.W.
 Family and friends
 Islam
 Cat meow meow (merah)
 Red, black, blue, grey
 Cadbury
Hates:
 Lady Gaga .
 Fakers
 People who do not appreciate and backstabbed.
 People hot-tempered and stubborn.
 People have high ego and talkative.
 Slow internet line kind of snail.
 Ghost Film | Zombies
Love Note:
 I love Allah and Nabi Muhammad
 I love my king and princess
 I love my crazy fwenzzzzz
I love my captain!
Link Exchanges

 Exchange link? tell me at my cbox...
 Put mine as...
 Also include your nickname to put...
Fiza
Eqin
Bihah
Sah
Syira
Nana
Read this rules first
 1. your rules.
 2. your rules.
 3. your rules.
 4. blablabla.
 5. blablabla.
Tutorial or Freebies
Blog Tutorial...
Tutorial
option
option
option
option
option
option
option
option
Assalamualaikum.
Yeah, dah lama jugak aku tak ber-blogging macam dulu. Makin malas nak menaip. Lagipun, tahun ni aku sibuk sangat dan sangat! Bulan April serious full dengan activity sekolah. Kawad formasi and hari kantin. Dua je? Yelah memang lah dua activity je tapi nak kawad tu pikir sehari practise lepastu esoknya terus bertanding. Gitu? Amboi! Aku practise tak silap dalam 2 minggu kot. Well kita orang pengakap laut memang setail kehkeh. Practise-nya tak de la banyak mana pun. Kita orang kawad enjoy. No stress no! Then hari kantin yang ughhh. Stress tahap... Taktahu la nak habaq lagu mana. Okay then, bulan Mei ni pulak... Bulan apa eh? Hihi. Jangan lupa tau :P cehceh tipu je. Bulan ni lagi banyak activity. Banyak sangat sampai buat aku tak cukup tidur!!! Exam dan hari guru. Woi exam tu woi. Study belum lagi ni. Minggu depan woi :( Lepastu cuti. Tapi.. cuti ada kelas tambahan. Oh dem! I like!
Act, nak luangkan sikit masa dengan blog hari ni. Rindu tau.. Banyak benda nak cerita tapi harini nak cerita pasal bangla yang tak guna tu. Okay camni. Bulan lepas birthday dia so aku pun dengan baik hati belikan dia hadiah dengan my beloved Parhana. Belikan dia satu t-shirt superman. Aku minat gila weh t-shirt tu :( Lepastu letakkan dalam birthday's bag and satu card. Card tu tulis la macam2. Em rasa menyesal gila... Time tu excited gila nak bagi hadiah tu tau. Then, Parhana bagi lah hadiah tu dekat dia esoknya. Birthday dia hari jumaat. Johor kan jumaat cuti so tak dapatlah nak bagi dia dekat sekolah. Parhana kan jiran dia so senang nak bagi. Then malam birthday dia tu, dia on wechat. Dia tulis dekat moment dia thanks siapa yang wish blablabla. Lepastu Parhana wechat dia. Tanya dia, dia dah cakap thanks dekat aku ke belum. Lepastu dia kata dah. Hahahaha tahu tak dia sebenarnya tak cakap pun dekat aku THANKS. Lol. Parhana tanya aku, dia cakap thanks ke? Aku blur. Aku cakaplah manada. Then Parhana maki2 dia sebab dia tipu Parhana. Dia tak balas pun weh! Aku reda kan lah kemarahan Parhana tu. Sekali Bihah pun tau! Habis dua2 marah. Aku rileks kan dorang. Aku sedihlah jugak sebab dia buat camni. Marah pun sama.
Tapi apa aku boleh buat?
Masa hari rabu minggu depannya. Parhana nak cakap something dengan aku. Aku pun tak sabar tau.. Tapi Parhana kata dia tak sanggup nak cerita. Aku paksa dia tapi dia taknak cakap. Lepastu pergi kelas Bihah. Parhana cerita dekat Bihah then suruh Bihah cerita dekat aku. Baiknya Parhana... Lepastu kat kelas Parhana macam tak boleh duduk diam. Hati dia tak tenang. Banyak buku dia tertinggal sebab fikirkan benda tu. Waktu rehat, Bihah cerita dekat aku. Rupanya.. masa birthday bangla tu.. Malam tu.. Dia oncall dengan classmates dia, perempuan. Budak tu minat dia. Dia melayan budak perempuan tu. Bagi harapan em teruknya. Lepastu aku fikir balik.. Kalau camtu kenapa sampai tak boleh balas wechat Parhana. Kenapa tak ucap thanks dekat aku? Kenapa boleh habiskan free call dengan budak tu. Why... Aku ni siapa lah bagi dia kan.. Nak tahu sambungannya? Hehe next entry!
Babai :D
Hi, mucho. Assalamualaikum.
Kawan?
Hahahaha. Kawan ni ada banyak. Satu, kawan baik. Dua, kawan rapat.
Tiga, kawan biasa dan empat, kawan makan kawan. Sekarang ni, famous
sangat dengan istilah kawan makan kawan. Walhal, tak tahu pun apa maksud
kawan makan kawan tu ok then buat macam tahu. Mai sini cheq nak habaq.
Kawan makan kawan tu contoh; si A kawan dengan si B. Rapat and suka
share rahsia, masalah or something lah. Then, si B tu cerita lah
keburukan si A dengan si C. Sepatutnya sebagai kawan kita tak payahlah nak bukak aib kawan kita sendiri dekat orang lain. Sebenarnya, tak ada istilah kawan makan kawan pun. Tak payah ada pun tak apa sebab benda tu tak penting. Yang penting, kita jaga hati orang lain. Sebab bukan kita aje yang ada perasaan. Semua orang ada. Allah ciptakan semua hambanya berperasaan. Kita semua sama aje tak ada beza.
Hahaha. Habis lah kisah pasal kawan. Malaih aku nak cerita macam-macam.
Nanti tak setop setop.
Okay start masuk tahun ni, aku tak ada crush. Aku pelik. Sangat pelik. Mungkin belum ada atau pun terus tak ada. Perasaan aku ni macam aishhhhh lain bebeno. Tak ada siapa yang menarik hati aku sekarang ni. Yang handsome ramai tapi tak tersangkut pun. Hm. Bosan sebenarnya tak ada crush ni. Hehe *gatal* sebab kan, kalau ada crush, automatik kita akan semangat nak pergi sekolah. Sebab, nak jumpa crush. Ni tak, pergi sekolah sebab nak belajo. Stress lah dan bosan sangat sangat sangat. Eh engkorang yang tak ada crush ni tak bosan ke? Tak best lah weh cemni. Crush satu weh, satu pun jadi lewww. Hahaha.
Tadi aku jumpa ex-crush. Ex je ok, haih. Bahagia je dia hm.
Terjumpa bukan sengaja ngendap ngendap tengok dia. Masa terjumpa tu, jantung aku laju macam kereta api. Fuhhhh, dengan sepantas kilat, cewah! Aku terus toleh kiri sebab dia ada belah kanan. Hm buat macam tak nampak. Dia dah makin handsome. Untung sangat. Tapi apakan daya, aku tak sesuai untuk dia sebab dia nak pompuan baik aje. Nak banding kan dengan aku? Beza. Nak cari yang baik dalam diri aku ni payah gila. Sebab yang jahat belambak. K sambung balik. Aku pun buat dek je lah kan. Nasib baik time tu waktu pjk aku dah nak habis then waktu pjk dia dah start. So, dia main bola dan aku ajak kawan aku masuk kelas. Sebenarnya, aku tak suka sangat orang ejek aku panggil nama dia. Annoying sangat. Bukan apa, aku tak nak dia pikir yang aku ni obses sangat dengan dia. Haih, cukuplah aku menderita tahun lepas. Jangan tambah masalah aku lagi sudah ye.
Yeay dah habis dah! Tu je yang aku nak share. Sharing is caring ok. Hihi ok #PrayForMH370. Semoga mereka selamat. Amin..
Thursday, 30 January 2014 | 23:33 | 0comments
Oh yeah, happy new year! Padahal dah lambat sebulan. Esok dah masuk bulan Febuary. Anyway, tahun baru ni start lah azam baru kan even azam tahun lepas tak terjadi pun. Em nak buat macam mana. Manusia selalu lalai dan lupa dengan diri masing masing bila dah temui kebahagiaan dalam diri sendiri. Contoh; bila dah kaya, lupa masa susah. Bila dah berjaya, lupa masa gagal. Bila dah hensem/cantik, lupa masa hodoh. Em tulah orang kata manusia cepat lupa. Kan? Yelah, aku pun selalu jugak lupa. Lupa bangun awal waktu cuti padahal hari-hari nak pergi sekolah bangun awal. Kehkehkeh, macam-macam lah. Biasa lah "manusia". Kita ni tak perfect so selalu buat silap kan.
Masa first day masuk sekolah, 1 January 2014. I feel bad. Aku rasa aku ni teruk sangat sebab entahlah, tak rasa happy langsung. Apa masalah aku entah. Aku tengok kawan kawan aku happy lah. Gelak gelak, bergurau bagai semua lah. Aku tak rasa pun nak buat benda alah semua tu. Haish, mood aku down gila. Asal entah. Tak syok gila. Dah lah guna kasut sekolah yang aku tak suka tu em. Ni semua salah cikgu. Konon nak suruh pakai kasut kulit lah apalah. Aku pun beli lah satu kasut kulit and satu kanvas. Tapi kanvas tu zaman bila entah punya. Em benci gila! Tu semua sebab nak berjimat punya pasal ah. Sekali naik sekolah, tengok ramai gila pakai kasut kanvas je. Wtf baik aku beli kasut kanvas je. Membazir bak hang. Eeee taik sungguh.
Aku cerita lah dekat bonda dan akak ku tersayang. Ibu aku kata "orang kata degil blablabla". Akak aku kata "tulah haritu nak beli sangat. cikgu suruh lah apalah" Aku dengan cewwwdihnya cakap kat ibu nak beli kasut baru em em em. Ibu kata tunggu kasut tu bocor. Ha amik kau. Macam mana nak bocorkan dow. Aku nak je amik gunting pastu gunting gunting biar terus takde tapak. Hahaha. Tapi ibu aku kata jugak, bersyukur lah ada kasut daripada tak ada. Pakai je dulu kasut tu, Kalau bocor baru beli kasut baru. Em tadi tu aku ringkas kan je. Yelah kan, aku bersyukur dan aku harap kasut tu cepat bocor. Amin. Teruk kan perangai anak puan hairita yang bongsu dan paling comel ni. Kehkehkeh mohon hulur baldi, mangkuk dan seumpamanya.
Anyway, sekarang aku dah beransur pulih. Ceh puihhh. Happy jugak ah dari takde. Seb baik ada kawan kawan yang aku sayang. eqin, bihah and syira yang selalu ada di sisiku dan di hatiku amboiii. Hahaha kk happy chinese new year!
|